Jak powszechnie wiadomo, z mięsistych liści aloesu (zarówno zwyczajnego, jak i drzewiastego) można uzyskać produkty bogate w substancje, które mają zbawienny wpływ na ludzki organizm. Już od czasów starożytnych znane były właściwości tej rośliny. W Egipcie miąższ aloesu był stosowany do przyspieszania gojenia ran czy oparzeń.
Obecnie aloes występuje w warunkach naturalnych na Półwyspie Arabskim oraz w Afryce, ale hodowany jest na całym świecie jako roślina doniczkowa lub szklarniowa. Na rynku dostępne są różnego rodzaju preparaty do picia (napoje, soki, woda aloesowa czy wyciąg z aloesu), a także do stosowania zewnętrznego, na skórę (żele, kremy, kompresy do przykładania czy maści). Aloes do picia i na skórę jest dostępny w aptekach, sklepach zielarskich, u renomowanych producentów oraz drogeriach.
Substancje odżywcze w aloesie
Ze względu na swoje doskonałe właściwości przystosowawcze, aloes może rosnąć nawet w warunkach, gdzie utrudniona jest dostępność wody. Wobec tego w swoich łodygach i liściach musi zgromadzić odpowiednią ilość wody oraz składników odżywczych, które pomogą mu przetrwać nawet kilka tygodni bez podlewania. Aloes cechuje się zawsze zielonymi, charakterystycznymi wydłużonymi liśćmi ułożone w odchodzącą od łodygi rozetę, które są postrzępione i zakończone kolcami. Wewnątrz liści znajduje się bezbarwna, kleista substancja (sok), w którego składzie jest niemal 99 % wody.
Dodatkowo aloes ma w sobie wiele substancji aktywnych (ponad 200), z których najbardziej wartościowe są:
- witaminy A, C, E, B, w tym B9 (kwas foliowy), B3 (niacyna) i B4 (cholina);
- mikroelementy (wapń, magnez, chrom, selen, cynk, żelazo, miedź, potas, mangan, sód i inne);
- sterole roślinne jak kampesterol czy beta-sitosterol;
- kwasy tłuszczowe (linolowy, linolenowy, kaprylowy, oleinowy, mirystynowy i inne);
- amiokwasy;
- antrazwiązki (aloina, aloemodyna).
Właściwości lecznicze aloesu
Dzięki wspomnianej zawartości substancji odżywczych, aloes cechuje się dobroczynnymi dla ludzkiego właściwościami. Należą do nich przede wszystkim takie działania jak:
- przeciwzapalne;
- przeciwgrzybicze i bakteriobójcze;
- przeciwbólowe i przeciwobrzękowe;
- oczyszczające z toksyn;
- immunostymulujące;
- nawilżające tkanki;
- łagodzące rozmaite dolegliwości;
- wspomagające pracę układu pokarmowego, w tym przeczyszczające (łagodne w przypadku leczenia zaparć atonicznych lub wynikających z nieprawidłowości w diecie – około 8 – 10 godzin po zażyciu preparatu obserwowane jest jego działanie).
Zastosowanie aloesu – wewnętrzne i zewnętrzne
Aloes można przyjmować zarówno jako lek do picia (wspomniane napoje, soki, wody aloesowe czy skoncentrowany wyciąg z aloesu), jak również zewnętrznie miejscowo lub na większe powierzchnie ciała w postaci maści, kremów, żelów itp. Aloes do picia i na skórę ma zbawienne działanie dla naszego organizmu.
Do stosowania wewnętrznego (w formie pitnej) zalecane jest przyjmowanie do 3 łyżek preparatu z zawartością aloesu, około 5 razy dziennie. Nie powinno się przekraczać zalecanej dawki, gdyż może to wywołać silne działanie przeczyszczające.
Aloes stosowany jest wewnętrznie w następujących dolegliwościach:
- zaparcia atoniczne lub wynikające ze stosowania nieprawidłowej diety;
- stany zapalne układu pokarmowego;
- nieżyt lub wrzody żołądka;
- dyskomfort trawienny;
- brak apetytu (aloes pobudza wydzielanie soku trawiennego i zwiększa łaknienie);
- zaburzenia funkcji wątroby (ze względu na właściwości żółciopędne);
- wspomaganie pracy układu immunologicznego przy obniżonej odporności;
- w przypadku podwyższonego poziomu złego cholesterolu LDL;
- wahania ciśnienia krwi;
- toksyny w organizmie;
- nieżycie nosa będący skutkiem infekcji lub alergii.
Natomiast powierzchownie, na skórę, aloes jest stosowany w takich schorzeniach, jak:
- trądzik;
- łuszczyca;
- egzemy;
- trudno gojące się rany (zwłaszcza przy niskiej krzepliwości krwi);
- oparzenia (także dużopowierzchowne);
- wszelkiego rodzaju podrażnienia skóry (np. po depilacji czy z powodu zbyt długiego czasu przebywania na słońcu);
- suchość skóry (aloes nawadnia skorę i przywraca jej naturalne pH);
- dolegliwości po ukąszeniach owadów (zmniejszenie pieczenie i swędzenie skóry, działanie przeciwobrzękowe);
- łysienie i problem z wypadaniem włosów;
- stany zapalne w jamie ustnej (np. choroby przyzębia czy afty).
Sok z aloesu można stosować zarówno w formie naturalnej, prosto z liścia, niestety zerwany szybko ulega wysuszeniu. Warto więc zaopatrzyć się w dostępne na rynku kremy, balsamy, żele, mleczka czy peelingi do twarzy oraz całego ciała.
Woda aloesowa to świetny sposób na odświeżenie zmęczonej skóry (np. w postaci mgiełki do twarzy).
